Maak van uw gips- en spanplafonds een iglo

Wat een iglo bewoonbaar maakt

Een iglo wordt uit sneeuw gebouwd, bij ver onder nul buiten, en blijft van binnen leefbaar. Drie mechanismen werken samen: de sneeuw bevat stilstaande lucht, haar binnenvlak wordt ijs en snijdt infiltratie af, en haar witheid kaatst de straling van de bewoners naar hen terug.

De overzetting naar het plafond

De reflecterende isolatie speelt de rol van het ijs: ze sluit het plenum en stopt luchtbewegingen. Haar twee aluminiumzijden spelen de rol van de witheid: ze kaatsen het infrarood terug in plaats van het op te nemen. En de verzegelde luchtspouw speelt de rol van de in de sneeuw gevangen bellen.

De opkanting tegen de muur

Een iglo is geen dak op muren, het is een doorlopende schil. De isolatie wordt daarom over een muurhoogte omhoog gezet, om het volume te sluiten in plaats van het aan de randen te laten weglekken. Een plaatsingsdetail, en het verandert het gemeten resultaat.

Wat het plenum dan wordt

Het volume boven het doek is geen verloren ruimte meer. Het recupereert de warmte die in de kamer geproduceerd wordt door de bewoners, het koken, de verlichting en de toestellen, en stuurt ze naar beneden terug. Het systeem is passief voor het actief is.

Wat dat veronderstelt

Een bestaand gipsplafond volstaat, een spandoek ook. De voorwaarde is niet de aard van de drager maar de continuïteit van de schil: een plenum dat op een zolder uitkomt zal dit effect nooit geven.

Het principe van passieve recuperatie staat op de pagina over het passieve stralingsplafond, en het systeem op de pagina het Ceilingo stralingsplafond in gips.