Stralingsplafonds in grote ruimtes

Een ruimte waar men op de grond zit

Een ludotheek, een bewegingszaal, een jeugdbibliotheek: de voornaamste gebruikers brengen hun tijd op de grond door, niet staand. Dat is precies de zone die een convectiesysteem het slechtst bedient, want warme lucht stijgt en laat de eerste meter kouder dan de rest.

Het probleem van de bereikbare radiator

In een ruimte met jonge kinderen roept een stralingsbron met hoge oppervlaktetemperatuur een veiligheidsvraag op. Frans onderzoek naar brandwonden in de woning toont dat de handen van heel jonge kinderen in drie vierde van de gevallen betrokken zijn. De bron buiten hun bereik zetten lost de vraag via de geometrie op.

Het plafond als antwoord

Het is onbereikbaar, het beslaat de hele oppervlakte van de ruimte, en het straalt naar beneden, dus naar waar de kinderen zich bevinden. Het comfort volgt de werkelijke bezetting van de ruimte in plaats van de ligging van de vrije muren.

De regelgevende beperking

Een gebouw dat voor publiek toegankelijk is vraagt voor de isolatie een bekleding van minstens A2. Het systeem past zich daaraan aan, op voorwaarde dat het punt in het ontwerp behandeld wordt en niet op het einde van de werf door het controlebureau ontdekt.

Het lawaai, dat er altijd bij komt

Zulke ruimtes zijn van nature lawaaierig. De akoestiek tegelijk met de verwarming behandelen, in hetzelfde plenum, kost veel minder dan twee afzonderlijke ingrepen, en het plafond is het enige vlak dat voor beide beschikbaar is.

De akoestische behandeling staat op de pagina over R'Acoustic 20, en de brandregelgeving op die over gebouwen toegankelijk voor publiek.